Από την Γιαννουλάκη Δανάη, ενδυματολόγο-θεατρολόγο.
Ο πλανήτης γη και ο άνθρωπος βρίσκονται τον τελευταίο καιρό αντιμέτωποι με ραγδαίες αλλαγές. Τον Αύγουστο γίναμε μάρτυρες σε μια από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές. Την καύση του Αμαζονίου, του τροπικού δάσους που έφερε τον τιμητικό τίτλο “πνεύμονες της γης” και ήταν το κύριο μέσο προστασίας μας από την τρύπα του όζοντος. Μέσα σε τρεις ημέρες η βλάβη ήταν ανεπανόρθωτη, κάηκε μια τεράστια έκταση. Κάθε μέρα όμως γίνονται μικρά ή και μεγάλα εγκλήματα κατά του πλανήτη, τα οποία αγνοούμε ή έχουμε συνηθίσει. Τα σκουπίδια, πλαστικά αλλά και τα ρούχα που πετιούνται αποτελούν σημαντικό παράγοντα οικολογικής καταστροφής. Μα πως είναι δυνατόν να επηρεάζουν τα ρούχα το φυσικό περιβάλλον? θα αναρωτηθεί ο μέσος καταναλωτής. Η απάντηση σου βρίσκετε μέσα σε ένα άλλο ερώτημα.
Έχεις σκεφτεί ποτέ που καταλήγουνε όλα τα ρούχα και παπούτσια που πετάς κάθε χρόνο? Τα περισσότερα πετιούνται στα σκουπίδια και συσσωρεύονται σε χωματερές γιατί δεν είναι βιοδιασπώμενα. Αποτελούνται από συνθετικές ίνες που διασπώνται από το φυσικό περιβάλλον μετά από εκατοντάδες χρόνια, έτσι δηλητηριάζουν τη γη και το νερό γύρω τους και καθιστούν αδύνατη την καλλιέργεια. Στην Αμερική, την Αυστραλία και σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες γίνετε ανακύκλωση των παλαιών ρούχων. Το κράτος, οργανώσεις υπέρ της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντας και αρκετές εταιρίες έχουν τοποθετήσει σε διάσπαρτα σημεία στις πόλεις κάδους για ανακύκλωση τους. Αρκετά από αυτά δωρίζονται σε άστεγους, ορφανοτροφεία και οργανώσεις που τα διανέμουν σε πολίτες που τα χρειάζονται. Αυτά που μένουν καταλήγουν σε κέντρα διαλογής όπου γίνετε επιλογή των καλύτερων και πωλούνται σε καταστήματα. Παρά όλα αυτά στο τέλος μένουν τεράστιες ποσότητες που στοιβάζονται ανά τόνους στα κέντρα διαλογής.
Κάθε μήνα όμως έρχονται καινούργιες παραλαβές. Αυτά τα ρούχα πρέπει λοιπόν να πάνε κάπου. Η λύση, στέλνονται ως φιλανθρωπική βοήθεια στην Αφρική και πάλι όμως είναι πάρα πολλά και υπερκαλύπτουν τις ανάγκες του πληθυσμού. Για ακόμα μια φορά συσσωρεύονται σε τεράστιες ποσότητες. Γίνετε αδύνατον να χρησιμοποιηθούν μεγάλες εκτάσεις γης και το νερό μολύνετε από τα χημικά στις βαφές των ρούχων. Επιπλέον η εισροή όλων αυτών των ρούχων οδήγησε στον σταδιακό αφανισμό των ντόπιων επιχειρήσεων και παραδοσιακών παραγωγών υφασμάτων. Αυτός ο κύκλος όμως συνδέετε άμεσα με τον κύκλο της γρήγορης μόδας.
Τι είναι η γρήγορη μόδα (fast fashion)? Ο όρος εμφανίστηκε το 1980 και αναφέρετε σε ρούχα μαζικής παραγωγή, που φτιάχνονται με πατρόν αντίγραφα των γνωστών οίκων και ευτελή υφάσματα, και παράγονται βάση των εκτιμώμενων απαιτήσεων των καταναλωτών και των επίκαιρων τάσεων ( Holmström, Clark, 2017). Μετά την παραγωγή και την διάθεση των ρούχων στα καταστήματα έρχεται η κορύφωση του τρεντ που είναι παρωδική και ακολουθεί η παρακμή και η πτώση του. (Zamani, 2016)
Η ανανέωση των κολεξιόν στις μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων πώλησης ρούχων γίνετε μια φορά την εβδομάδα. Ο καταιγισμός από νέα τρέντς ωθεί τους καταναλωτές να κάνουν όλο και περισσότερες αγορές. Στην αναφορά της WWF ,το 2017, καταγράφεται ότι ο μέσος καταναλωτής από το έτος 2000 έως το 2014 αγόραζε 16kg ρούχα τον χρόνο! Όταν ένα ρούχο βγαίνει εκτός μόδας παλιώνει και πετιέται, αφού υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο για να το αντικαταστήσει. Αυτό συμβαίνει γιατί οι εταιρίες στοχεύουν στο μεγαλύτερο κέρδος. Για να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό εδρεύουν τα εργοστάσια τους σε χώρες με φθηνό εργατικό δυναμικό όπως η Ινδία και η Κίνα. Οι εργάτες δουλεύουν σε δύσκολες συνθήκες και ωράρια, ενώ πληρώνονται ελάχιστα. Η παιδική εργασία δεν εξαιρείτε.
Υπάρχει λύση? Τα τελευταία χρόνια σαν απάντηση σε όλο αυτό, έχει εισαχθεί η έννοια της βιώσιμης μόδας, (περισσότερα εδώ) που όλο και περισσότεροι οίκοι υψηλής ραπτικής την ενστερνίζονται. Δηλαδή ρούχα φιλικά προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο. Αρκετές γνωστές αλυσίδες ρούχων έχουν δείξει την θετικά προσκείμενη στάση τους, Διεξάγουν διαφημιστικές εκστρατείες για την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση των ρούχων. Είναι όμως αρκετό αυτό? Μπορεί να εξομαλύνει των φρενιασμένο ρυθμό των τάσεων? Η γη επιβαρύνεται αλλά έχει την ιδιότητα να προσαρμόζετε και να αναδιαμορφώνετε, είναι εξαιρετικά ανθεκτική, ο άνθρωπος όχι τόσο. Η αλλαγή στάσης των καταναλωτών προς μια βιώσιμη μόδα ή ακόμα περισσότερο μια βιώσιμη στάση ζωής ίσως να είναι η λύση.
Το περιεχόμενο αυτού του κειμένου αποτελεί προσωπική πνευματική ιδιοκτησία.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ οποιαδήποτε αναδημοσίευση, τροποποίηση ή αντιγραφή χωρίς την συγκατάθεση του συγγραφέα και του blog που το δημοσιεύει. Επικοινωνήστε πρώτα μαζί μας αν ενδιαφέρεστε για αναδημοσίευση σε άλλο site.
thefamiliart 