6 Τρόποι που η Μόδα μπορεί να σώσει τον κόσμο.

Η βιομηχανία της ένδυσης είναι η 3η μεγαλύτερη κατασκευαστική βιομηχανία μετά τα αυτοκινούμενα και την τεχνολογία. Σύμφωνα με την ετήσια περιβαλλοντολογική αναφορά της WWF για το 2017, 62 εκατομμύρια τόνοι ενδυμάτων παράγονταν έως το 2015 και υπολογίζεται ότι έως το 2030 το ποσοστό θα ανέλθει στους 2.1 δισεκατομμύρια τόνους. Η σπατάλη φυσικών πόρων και ενέργειας είναι τεράστια. Παράλληλα κατανοούμε όλο και περισσότερο το αντίκτυπο στην φύση . Παράγοντες όπως η παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα, η υπερκατανάλωση και η μόλυνση του νερού αλλά και χρήση χημικών επηρεάζουν το περιβάλλον ριζικά. Στον αντίποδα βρίσκονται οργανώσεις προστασίας του περιβάλλοντος και οι υπέρμαχοι της οικολογίας. Σκοπός τους είναι μια βιώσιμη βιομηχανία.

Τι είναι όμως η βιωσιμότητα στην μόδα? Ο όρος βιώσιμη μόδα αναφέρετε σε ρούχα με βιώσιμα γνωρίσματα. Δηλαδή ρούχα που σχεδιάζονται για μακροχρόνια χρήση και έχουν μικρό αντίκτυπο στο φυσικό περιβάλλον (Niiminaki, 2010 & Holmström Clark, 2017). Ο όρος χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1980 αλλά γίνετε όλο και ποιο δημοφιλής. Η μόδα απέχει ακόμα από το βιώσιμο μοντέλο της, αλλά γίνονται προσπάθειες για να αλλάξει το κατεστημένο. Από την στιγμή που οι επιπτώσεις έγιναν αισθητές, με την κλιματική αλλαγή και την μείωση των φυσικών πόρων, άρχισε μια πληθώρα μελετών και ερευνών για να βρεθούν λύσεις που θα μπορούσαν με την εφαρμογή τους να βελτιώσουν την κατάσταση. Οι Jestrativejic & Rudd (2018) στην εργασία τους μας παρουσιάζουν τις έξι μορφές της βιώσιμης μόδας:

1) Βιοδιασπώμενα ή ανακυκλώσιμα προϊόντα. Πρόκειται για προϊόντα που θα μπορούσαν να αποσυντεθούν με φυσικό τρόπο ή τεχνολογικά μέσα. Δηλαδή προϊόντα φυσικής προέλευσης, φιλικά προς το περιβάλλον και το δέρμα, μη τοξικά και βιολογικά.
2) Νέα προϊόντα από πολυτελή brands. Διαχωρίζονται σε δύο κατηγορίες στα τοπικά, που αποτελούνται από καλλιτεχνικά έργα, και σε αυτά που διατίθενται παγκοσμίως, τα παραδοσιακά πολυτελή προϊόντα. Αναφερόμαστε σε κομμάτια ή συλλογές μικρής παραγωγής ή κατά παραγγελία που κατασκευάζονται από εξειδικευμένους τεχνίτες και συνήθως διαθέτουν εξαιρετική ποιότητα.
3) Vintage και πιο συγκεκριμένα μοναδικά ευρήματα, που διαθέτουν εξαιρετική αναλογία ποιότητας τιμής.
4) Δεύτερο χέρι ρούχα για δωρεές ή μεταποίηση και επαναπώλιση. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει φθαρμένα ρούχα που μετά από μεταποίηση, ανακύκλωση και αναδιαμόρφωση αποκτάνε νέα ζωή, νέα χρίση και επανεντάσσονται στον κύκλο της μόδας.
5) Ηθικά (ethically made) ενδύματα που υπάγονται στο δίκαιο εμπόριο (fair trade). Σε αυτό το σημείο προσεγγίζουμε τη μόδα από ανθρωπιστική και ηθική σκοπιά. Ο τρόπος παραγωγής και κατασκευής τους στηρίζει και προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα και είναι απαλλαγμένος από την ανθρώπινη εκμετάλλευση και δουλεία. Προστατεύουν τους εργαζόμενους καθ’ όλη την παραγωγική διαδικασία, από το αρχικό στάδιο των ανεπεξέργαστων υλικών μέχρι την τελικά φάση της αλυσίδας εφοδιασμού.
6) Επίσημα πιστοποιημένα ενδύματα με εγκεκριμένο εμπορικό σήμα, που διασφαλίζει την ασφάλεια, την ποιότητα αλλά και τον τρόπο παραγωγής του προϊόντος.

Η εναλλαγή όλων τον παραπάνω κατηγοριών θα μπορούσε να ανατρέψει την υφιστάμενη οικολογική καταστροφή. Για να επιτευχθούν όμως όλα αυτά και για να υπάρχει ανταπόκριση του κοινού θα χρειαστεί η αναμόρφωση της παγιωμένης λογικής των καταναλωτών αλλά και η συμφωνία των μεγάλων αλυσίδων παραγωγής ρούχων με το περιεχόμενο της νέας ολιστικής και οικολογικής ιδεολογίας. Τα πρώτα βήματα έχουν ξεκινήσει, όσο περισσότεροι τάσσονται υπέρ της πράσινής μόδας τόσο πιο πράσινος και υγιής μπορεί να γίνει ο κόσμος μας.
Από την Γιαννουλάκη Δανάη, θεατρολόγο/ ενδυματολόγο

Το περιεχόμενο αυτού του κειμένου αποτελεί προσωπική πνευματική ιδιοκτησία. ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ οποιαδήποτε αναδημοσίευση, τροποποίηση ή αντιγραφή χωρίς την συγκατάθεση του συγγραφέα και του blog που το δημοσιεύει. Επικοινωνήστε πρώτα μαζί μας αν ενδιαφέρεστε για αναδημοσίευση σε άλλο site/ blog.